Ons koor is heel spontaan ontstaan
Doordat vele van ons een oproepje zag staan
In de IJssel en lekstreek
Het was de bedoeling een mega koor te vormen
Dat is het onder hand wel geworden
En het is niet alleen repeteren met het koor
Maar ook thuis daar zijn er CD’s voor
Er wordt veel gelachen maar ook veel gezongen
Dat is goed voor onze longen
En dan Celina, dat is me er één
Die heeft ons onder de duim
Van onze tenen tot onze kruin
Wij mogen nog niet eens met onze voeten bij elkaar staan
Nee zegt Celina zet ze maar schuin dat zal zingen beter gaan
Dan laat ze ons schudden met onze armen en buik
En ach onze arme darmen maar zuchten
En als we denken nu hebben wij het gehad
Nauw dan heeft Celina nog wat in het vat
Eigenlijk durf ik het niet te zeggen
Moeten we ook gekke bekken trekken
Niet dat daar veel van komt
Want elke keer leggen we weer krom
En dan de concerten die wij hebben gegeven
Het was heel leuk omdat te beleven
En er is nog zoveel meer
Maar dat vertel ik een volgende keer
Ik ben bang dat ik jullie maar verveel
Bovendien krijg ik een droge keel
We hopen dat ons koor lang mogen bestaan
Daar heffen wij ons glas op en met mij gedicht is het nu gedaan.
Geschreven en voorgedragen door Sjaan Pleunes tijdens het einde jaar etentje in Rose Palace op 28.6.2007